chustomania rebozo

REBOZO

Tradycyjnie w Meksyku mówi się, że dziewczynę zdobią warkocze i rebozo. Rzeczywiście, rebozo jest powszechnym elementem ubioru meksykańskich kobiet - z wyglądu przypomina prostokątny szal. Jest ważnym elementem meksykańskiej kultury, obecny w literaturze i sztuce, używany codziennie i od święta. Można go na przykład zobaczyć na wielu obrazach Fridy Kahlo, która lubiła się portretować ubrana w rebozo.

Jest uważany za symbol statusu materialnego, bo może być wykonany z najróżniejszych materiałów: bawełny, wełny, jedwabiu. Tkany w skomplikowane lub zupełnie proste wzory, jedno- lub wielokolorowy. Wartość rebozo ocenia się także na podstawie czasu i wysiłku włożonego w ręczne ozdabianie frędzli (barba). szale zwane rebozo powstają na terenie całego Meksyku, ale najsłynniejsze są te, które pochodzą z San Luis Potosi (tzw. Rebozo Caramelo - najdroższe rebozo). Z produkcji rebozo słyną też regiony Oaxaca, Michoacan i Queretaro. Gotowe szale różnią się nie tylko rodzajem użytego do ich produkcji materiału, ale i długością, która wpływa na ich walory użytkowe. Zazwyczaj rebozo mają między 1,5 a 3,5 metra. Im dłuższy szal, tym może mieć więcej zastosowań.

zdj. Chustomania

W Meksyku rebozo może być szalem chroniącym przed zimnem, ozdobą, tobołkiem do noszenia nawet sporych sprawunków. Kobiety ciężarne osłaniają nimi swoje duże brzuchy, akuszerki za pomocą rebozo masują bolący w okolicach lędźwi kręgosłup lub zmieniają na główkowe położenie płodu. Podczas drugiej fazy porodu rebozo pomaga przeć, stanowiąc sznur, na którym może się wspierać kobieta. Najbardziej jednak znana funkcja rebozo to noszenie niemowląt i dzieci.

zdj. Chustomania

Meksykańskie kobiety używają rebozo do tego celu od wieków i wypracowały sobie swoje własne techniki noszenia jednego lub dwojga dzieci z przodu, na biodrze, z tyłu. Szal może być prowadzony przez jedno lub oba ramiona. Oba końce rebozo związuje się, umieszczając węzeł na plecach lub z przodu. W niektórych społecznościach rebozo się nie wiąże, tylko np. oba końce wtyka pod pachę i przytrzymuje ramieniem (Indianki Tarahumara). Od najwcześniejszego dzieciństwa dziewczynki ćwiczą noszenie w ten sposób, tak aby nigdy nie zapomnieć o trzymaniu łokcia przy sobie, gdy w szalu znajduje się ładunek.

Chusta - szal rebozo jest popularna ze względu na możliwość przenoszenia dziecka na wiele różnych sposobów oraz na mnogość dodatkowych zastosowań.