Bezpodstawne obawy o wady postawy dziecka

wynikające z noszenia

dr Evelin Kirkilionis, Uniwersytet we Freiburgu

Bardzo często rodziców, którzy chcą nosić swoje dzieci w chustach przestrzega się przed ryzykiem wad kręgosłupa, szczególnie gdy rodzice zaczynają nosić dzieci nie potrafiące samodzielnie siedzieć. Długofalowe badania , którym poddano 192 dzieci (Kirkilionis,1989, 1992) noszonych w chustach przez różny czas i od różnego wieku wykazały brak związku między noszeniem niemowlęcia w pozycji pionowej a wzrostem wad postawy. Zarówno u dzieci, które były noszone od 2 do 2,5 godz dziennie, jak i u tych, które w chustach spędzały 4, 5, 6 i więcej godzin dziennie - niektóre od pierwszego tygodnia życia - nie wykazano wzrostu ilości wad postawy. Żadne z badanych dzieci w późniejszym czasie nie wykazywało wad postawy, które można by łączyć z noszeniem na wczesnym etapie rozwoju. Na początku edukacji szkolnej 4 z 192 dzieci miało nieznaczne wady postawy, które nie wymagały leczenia: 2 rodzeństwa, które było noszone przez 1,5 do 2,5 h dziennie począwszy od ukończonego 6 miesiąca życia wykazywało nieznaczne zaokrąglenie pleców. U drugiej pary rodzeństwa wykryto lekką skoliozę (boczne skrzywienie kręgosłupa) tego samego rodzaju, jaką zaobserwowano kilkukrotnie w rodzinie od strony matki dzieci. Jedno z badanych dzieci było noszone w chuście 1-2 h dziennie, a drugie 6-8 godzin (pozostała trójka rodzeństwa, noszona w chuście od 6 do 8 godzin dziennie począwszy od pierwszego-drugiego tygodnia życia nie wykazuje żadnych wad postawy) (Kirkilionis 1994a). Liczba wad postawy wykrytych u badanych dzieci nie przekracza procentowych wartości tego rodzaju wad u ogółu dzieci na początku edukacji szkolnej. To pokazuje, że strach o wady postawy spowodowane noszeniem w chustach jest bezpodstawny.

Bardzo często pojawia się pytanie dotyczące problemów z plecami u noszących mam. Obciążenie pleców, które wzrasta wraz z rosnącą wagą dziecka może nasilić wcześniejsze problemy lub ujawnić te, które nie zdążyły się ujawnić. Taki przypadek dotyczyć może zwłaszcza mam, które zaczęły nosić dzieci starsze o relatywnie większej wadze. Dlatego dobrze jest zaczynać noszenie we wczesnym wieku - wtedy mała waga dziecka ogranicza możliwość wystąpienia nadwerężenia pleców u noszącego. Powoli matka przyzwyczaja się do rosnącego obciążenia wynikającego z przybierania na wadze przez dziecko. Dzięki temu siła mięśni wzrasta, a skutkiem tego jest ustąpienie bądź zredukowanie obciążeń wynikających z noszenia.