Wiązane chusty do noszenia znane są w Europie od ponad trzydziestu lat. Przez ten czas przeprowadzono wiele badan porównawczych, debat i dyskusji dotyczących sposobu noszenia dzieci w takich chustach. Specjaliści zgadzają się w jednym: dobrej jakości długie chusty wiązane, poprzez swoje właściwości dają możliwość otulenia noworodka w pozycji pionowej nie obciążając jego stawów, zabezpieczając od tyłu główkę i zachowując naturalny kształt kręgosłupa malucha. Wszelkie negatywne uwagi, wysuwane początkowo pod adresem chust wiązanych dotyczyły porównywania ich funkcji z częściowo usztywnianymi nosidłami - które były w latach osiemdziesiątych powszechnie krytykowane ze względu na swe liczne wady (Kirkilionis). Przeprowadzone wtedy badania wykazały, że niemowlęta ludzkie, początkowo zaliczane do grupy tzw. "gniazdowników", czyli nieporadnych młodych wymagających stałej opieki rodziców zostały zakwalifikowane do tzw. "noszonych" - czyli należących do tej grupy zwierząt, która po urodzeniu aż do osiągnięcia pewnego stopnia rozwoju nosi swoje młode na ciele. Ukuto nawet nowe pojęcie, określające stan rozwojowy ludzkiego noworodka jako "fizjologiczne wcześniactwo", bazując m.in. na niedojrzałości układu ruchu (Fettweis).

Dziecko rodzi się z niedojrzałymi stawami biodrowymi i nieodpowiednie obchodzenie się z maluchem może być przyczyną ich uszkodzeń. Badania anatomiczne przeprowadzone przez Büschelbergera wykazały, że

zdj.-warsztaty Chustomanii	zdj. - archiwum domowe

panewka kości udowej noworodka jest idealnie wpasowana w talerze stawów biodrowych , całkowicie je wypełniając wtedy, gdy nóżki dziecka są równocześnie podciągnięte do 100 stopni i rozpostarte pod kątem 40 stopni.

Gdy się podnosi małe dziecko, automatycznie przybiera ono właśnie tę pozycję korespondującą z jego anatomicznymi uwarunkowaniami. Zmuszanie dziecka do pozycji wymagających trzymania nóżek prosto jest niefizjologiczne, tak samo, jak wymuszanie pozycji wymagających łączenia kolanek (przywiedzenie w stawach biodrowych).

Kręgosłup noworodka wykazuje wygięcie w tył – to fizjologiczne wygięcie kyfotyczne nadaje plecom dziecka kształt zaokrąglony. Kyfoza ta nie prostuje się natychmiast po urodzeniu – znany kształt „podwójnego S” kręgosłup dziecka przyjmuje stopniowo:

pierwsza krzywizna powstaje, gdy dziecko umie unosić główkę,

następne – podczas samodzielnego siadania,

a proces ten kończy się, gdy dziecko zaczyna samodzielnie chodzić.

Wszystkie te, wynikające z fizjologii noworodka cechy świadczą o tym, że naturalna pozycja noszenia niemowląt powinna utrzymywać dziecko z lekko zaokrąglonymi plecami, szeroko odwiedzionymi nóżkami i ciałem skierowanym do noszącego. Jest to czasem trudne do wyobrażenia dla dorosłych, którym żadne doświadczenia empiryczne przeprowadzone na sobie nie są w stanie przybliżyć sposobu działania układu ruchu noworodka - tak bardzo w swojej budowie różnią się połączenia stawowe i kości u noworodka i u dorosłego.

 

Nie należy zapominać, że dziecko nie jest utrzymywane w jakiejkolwiek pozycji w chuście godzinami - podczas dnia jest przecież czas na zabawę, na czynności pielęgnacyjne, na karmienie, a - zdaniem specjalistów - noszenie w dobrze zawiązanej chuście dobrej jakości stymuluje prawidłowy rozwój aparatu ruchu noworodka.